Bekende bekeerlingen in overvloed, maar het ontbreekt ze aan zingeving en moraliteit

In dit artikel:

De columnist blikt terug op de Europese overwinning van FC Twente op Qarabag. De club plaatste zich dankzij een late treffer in de verlenging voor de volgende ronde, waarbij Wout Weghorst met een acrobatische goal de hoofdrol opeiste. In het interview na afloop verwees de spits eerst naar God, wat volgens de schrijver illustratief is voor Weghorsts uitgesproken religieuze overtuigingen.

De auteur contrasteert die houding met het nuchtere imago dat Nederlanders en Tukkers vroeger hadden. Als voorbeeld noemt hij Johan Cruijff, die ooit ironisch stelde dat bidden voor een wedstrijd hooguit tot gelijke spelen zou leiden. Ook Weghorsts eerdere weigering om zich tegen corona te laten vaccineren en zijn plan voor een alternatieve school in Twente worden aangehaald als tekenen van zijn levensbeschouwelijke zoektocht.

Volgens de columnist zijn er sinds de coronaperiode meer bekende jonge bekeerlingen, onder wie Donny Roelvink, Isa Kriens en Eva Vlaardingerbroek. Hij is kritisch op wat hij ziet als een oppervlakkige, via sociale media uitgedragen vorm van religie. Die zou volgens hem weinig te maken hebben met morele verantwoordelijkheid, bescheidenheid, naastenliefde of betrokkenheid bij een geloofsgemeenschap.

De schrijver verbindt deze ontwikkeling aan digitalisering, afnemende leesvaardigheid en maatschappelijke onzekerheid. Hoewel hij niet uitsluit dat nieuwe gelovigen later meer gemeenschapszin ontwikkelen, verwacht hij geen nieuwe invloedrijke religieuze zuil. Ondanks zijn kritiek blijft hij Weghorst steunen: hij bestelde opnieuw een Twenteshirt met diens rugnummer.