Roos Reedijk kocht een huis zonder te kijken: 'Mijn man deed 'n bod zonder dat ik het wist'

In dit artikel:

Roos Reedijk, bekend van Kopen Zonder Kijken, staat nog middenin de hectiek achter de schermen: hoewel de eerste aflevering al is uitgezonden, moet ze nog vijf woningen inrichten en stylen. De productie liep tegen meerdere praktische problemen aan: huizen werden vaak met overbiedingen aangekocht, verbouwingen duurder dan verwacht en offertes liepen op, waardoor Roos minder budget had voor fraaie accessoires en vaker op creativiteit en koopjes moest vertrouwen om alles af te krijgen.

In het interview beschrijft Reedijk haar werkmethode en persoonlijke stijl: ze zoekt niet achter trends aan maar naar het 'erfgoed' van bewoners — hun achtergrond, herinneringen en manier van leven — en vult interieurs met oude, karaktervolle stukken in plaats van standaard, neutrale meubels. Vintage en tweedehands zijn voor haar essentieel; veel meubels en kleding koopt ze tweedehands, en haar favoriete jas stamt al dertig jaar uit Parijs. Ze wil dat een huis geleefd wordt, niet als museum, en betrekt haar gezin bij beslissingen over inrichting (met soms hilarische gevolgen: een nieuwe bank bleek zonder overleg besteld).

Haar achtergrond is een mix van mode en interieur. Reedijk werkte vijftien jaar in de kledingbranche als agent, waar ze leerde over combinaties en maatwerk. Omdat klanten mode vaak te massaal en goedkoop vonden, maakte ze de overstap naar interieur, waar mensen meer bereid zijn te investeren in kwaliteit en unieke stukken. Op haar veertigste begon ze ’s avonds een interieurstudie, gaf ze haar vaste inkomen op en startte vijf jaar geleden haar eigen bedrijf — een gefaseerde carrièreswitch naast het moederschap en het televisiewerk.

Persoonlijke anekdotes geven kleur: ze bracht haar eerste levensjaren door op een zeilboot in Amsterdam, waar haar ouders zelf het interieur bouwden; ze zeilt hoog niveau en woont nog steeds aan het water. Eerder kocht ze samen met haar man een huis in Amsterdam zonder het eerst te hebben gezien — een impulsieve actie die tien jaar woonplezier opleverde. Ze volgt het nieuws en media bewust, maar niet obsessief, en worstelt soms met het idee dat haar meningen op tv door anderen als stelling worden gepresenteerd — haar vak ziet ze vooral als smaakwerk, niet als wetenschap.

Roos ervaart ook de effecten van tv-roem: herkenning voelde vreemd, vooral tijdens de coronatijd. Ze benadrukt dat ze zichzelf blijft en televisie doet als verlengstuk van haar vak, zonder gekke spelletjes. Voor ontspanning waardeert ze eenvoudige, hechte momenten thuis — familieborrels of een potje Rummikub bij de haard.

Kijkend naar de toekomst wil ze grotere, bijzondere projecten doen (denk: inrichting van een Nijlcruiseschip of de Oriënt-Express) en sluit ze niet uit dat ze ooit nog een eigen verbouwproject aangaat. Vanaf mei is ze ook te zien in het nieuwe programma Huizenruilers, waarin huizen in drie dagen worden opgeknapt en gewisseld — de makers zoeken nog deelnemers. Kopen Zonder Kijken is wekelijks op maandag te zien op RTL4 en vooruit te kijken op Videoland.