Uit de schaduw van anderen, in haar eigen licht: expo in Gent viert impressioniste Jenny Montigny 

In dit artikel:

Het Museum voor Schone Kunsten (MSK) in Gent brengt van 10 oktober 2026 tot en met 10 januari 2027 meer dan 200 schilderijen, tekeningen en prenten van Jenny Montigny (1875-1937) samen. Met de overzichtstentoonstelling wil het museum haar als zelfstandige en veelzijdige impressionistische kunstenares voor het voetlicht plaatsen, los van haar bekende leermeester Emile Claus.

Montigny schilderde niet alleen het wisselende licht, maar ook het dagelijkse leven. Vooral haar scènes in en rond het Sint-Jozefsschooltje in Deurle vallen op: kinderen in de klas, op de speelplaats of onderweg naar school worden met levendige kleuren, beweging en grote aandacht voor hun houdingen weergegeven. Ook thuis vond ze onderwerpen, onder meer in tekeningen en schilderijen van haar huishoudster Zoë en haar kinderen. Daarbij idealiseerde ze het moederschap niet en toonde ze ook het zware werk en de sociale afstand tussen kunstenares en personeel.

Tijdens de Eerste Wereldoorlog maakte Montigny in Londen contrastrijke zwart-witportretten van gewonde Belgische soldaten. Haar band met het MSK gaat terug tot haar debuut daar in 1902; de stad Gent kocht in 1913 haar kleurrijke schilderij ‘De begonia’s’. Veel werken voor de nieuwe expo komen uit privécollecties.

Hoewel Montigny geregeld tentoonstelde en geliefd bleef bij verzamelaars, werd haar reputatie lang overschaduwd door haar relatie met Claus. De curatoren willen daar niet over speculeren en benadrukken dat haar eigen werk centraal moet staan: Montigny had een eigen stijl, thematiek en artistieke kracht.